|
Kilimy są tkaniną
znaną chyba wszystkim kulturom na całym świecie. W różnych krajach powstały
różne style i odmiany ornamentacji. W XVII wieku bardzo często inspirowano
się motywami wschodnimi (zwłaszcza w Polsce) - stąd może skojarzenia,
że jest to tkanina typowo turecka.
Na początku XX w kilimy były
w Polsce bardzo rozpowszechnione i modne. Istniała duża grupa artystów
zajmujących się projektowaniem i tkaniem kilimów. Część z nich działała
w spółdzielni wytwórczej przedmiotów sztuki "Ład", część w "Warsztatach
Krakowskich". W 1925 roku polskie kilimy odniosły ogromny sukces
na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Dekoracyjnej w Paryżu.
Z upływem lat malało zainteresowanie
dla tkaniny, kilimy i inne rodzaje tkanin znikały z wnętrz. Teraz większość
osób z trudem rozróżnia kilim od gobelinu.
Kilimy płochowe są to tkaniny
dwustronne (identyczne po obu stronach), tkane ręcznie na tradycyjnych
drewnianych krosnach poziomych (o poziomym położeniu osnowy), dwunicielnicowych
(dwie nicielnice podnoszą i rozdzielają osnowę).
Splot kilimowy jest splotem prostym, w którym wełniany wątek oplata regularnie
co drugą nitkę lnianej osnowy, kryjąc ją całkowicie. Wątek jednorazowo
przeplata się z osnową na całej szerokości tkaniny i jest zbijany płochą.
Wszystkie wątki są prostopadłe do osnowy.
Wzory kilimów wynikają z techniki
tkackiej i ograniczeń jakie narzuca - są to najczęściej motywy geometryczne,
motywy roślinne lub figuralne są silnie zgeometryzowane i uproszczone.
Kilimy projektowane i tkane przeze
mnie to tradycyjne kilimy płochowe o lnianej osnowie i wełnianym wątku.
Inspirując się polską tradycją kilimów, staram się projektować wzory wynikające
z charakteru techniki kilimowej, szukając jednocześnie nawiązań do współczesności.
Pracuję na tradycyjnych, starych
drewnianych krosnach poziomych.
Wełna do kilimów farbuję ręcznie
barwnikami naturalnymi i kwasowymi.
Część kilimów tkam z wełny przędzionej ręcznie na kołowrotku.
|